Trudności wychowawcze

Trudności wychowawcze

Trudności wychowawcze przypisuje się uczniowi, który:

a) nie potrafi, albo nie jest w stanie nawiązać poprawnych stosunków społecznych z rówieśnikami lub dorosłymi na skutek czego popada z nimi w konflikty (są to trudności w sensie społecznym)

b) nie wie czego chce i wysuwa do innych ludzi różne pretensje – ukryte lub otwarte. Jest to uczeń uwikłany w konflikty wewnętrzne, które wywierają wyraźne piętno na jego zachowaniu (są to trudności w sensie psychologicznym)

c) sprawia nauczycielom wiele kłopotów w pracy dydaktyczno – wychowawczej i nie poddaje się zwykłym oddziaływaniom pedagogicznym (są to trudności w sensie wychowawczym)

d) nie osiąga zadowalających postępów w nauce (są to trudności w sensie dydaktycznym)

Objawy trudności wychowawczych to m.in.:

- przeszkadzanie nauczycielowi i innym uczniom podczas lekcji przejawiające się zbytnią ruchliwością i brakiem opanowania

- wyzywające, zuchwałe, aroganckie zachowanie

- agresja - lekceważący stosunek do nauki i szkoły w ogóle, brak obowiązkowości

- nieprzestrzeganie zasad współżycia społecznego, palenie papierosów, picie alkoholu, wagary, kłamstwa, ucieczki z domu, naruszenie cudzej własności na ogół są to uczniowie drugoroczni, szczególnie z klas starszych (VI szkół podstawowych oraz II i III gimnazjum)

ale także:

- zachowania bierne, wyraźnie osłabiona aktywność społeczna i poznawcza

- unikanie nawiązywania kontaktów z innymi

- ogólne niezadowolenie, co znajduje odbicie w smutnym wyrazie twarzy

- brak wiary w siebie, w swoje możliwości, lęk, apatia, nieśmiałość, nieufność

- skłonności marzycielskie na ogół są to dzieci fizycznie słabo rozwinięte, niskiego wzrostu, niezdarne, niezręczne

 

Opracowała,

Lidia Utrat-Milecka