Zaburzenia emocjonalne

    Już samo określenie zaburzenie emocjonalne w przybliżeniu opisuje kategorie diagnostyczne, które obejmują subiektywny niepokój dziecka nie zakłócający jego postrzegania rzeczywistości. Zalicza się do nich stany lękowe, zaburzenia nastroju, natręctwa myślowe i czynności przymusowe oraz fobie. Symptomy tych zaburzeń dziecięcych są podobne do obserwowanych u dorosłych. Są to naprzykład poczucie niższości, skrępowanie, wycofanie społeczne, nieśmiałość, lęk smutek.

    Stosunek występowania zaburzeń u chłopców i dziewczynek jest wyważony. Przewaga depresji u dziewcząt zaczyna się dopiero wraz z nastaniem okresu dojrzewania. Warto zauważyć, że początek niektórych zaburzeń emocjonalnych jest właściwy dla danej fazy rozwojowej, to znaczy zaburzenie rozpoczyna się w określonym wieku. Na przykład fobie zwierzęce pojawiają się niemal zawsze we wczesnym okresie przedszkolnym, natomiast lęk przestrzeni rzadko jest spotykany przed późnym okresem dorastania lub wczesnym okresem dorosłości.

Główne zaburzenia emocjonalne występujące u dzieci:

  • reaktywne zaburzenie przywiązania- widoczne zakłócenie zdolności dziecka do nawiązania relacji z innymi;
  • lęk separacyjny- są to dzieci, któe w każdej chwili ogarnia przerażenie na myśl, że coś strasznego może się przytrafić ich rodzicom, rodzeństwu i innym ukochanym osobom. Opierają się oddzieleniu od nich i wpadają w panikę, kiedy musi to nastąpić., miewają koszmary nocne, występują u nich bóle głowy, bóle żołądka, mdłości;
  • fobie np. szkolna- normalny strach przeradza się w fobie wówczas, gdy zachwiane zostają jego proporcje co do rzeczywistego zagrożenia, jakie stanowi dany obiekt;
  • depresja dziecięca- powstała w wyniku stresujących wydarzeń życiowych, niskiego poczucia własnej wartości, pesymistycznego nastawienia do życia;

    Terapeuci zalecają psychoterapię jako pierwszy krok w leczeniu zaburzeń emocjonalnych u dzieci i młodzieży, w skarjnych przypadkach lęków i depresji stosuje się terapię farmakologiczną. Fobie dziecięce, daje się z powodzeniem przezwyciężyć za pomocą terapii behawioralnej, zwłaszcza za pośrednictwem modelowania.