Terapia poznawczo-behawioralna
Terapeuci poznawczy uważają, że zaburzenia zachowania powodują wypaczone myślenie, a sprostowanie wypaczonych myśli łagodzi, a nawet leczy zaburzenia. Terapeuci behawioralni twierdzą natomiast, że zaburzenia zachowania są wyuczone na podstawie doświadczeń z przeszłości i próbują je złagodzić, ucząc pacjentów nowych, lepiej przystosowanych zachowań. Te dwa stanowiska coraz bardziej się do siebie zbliżają. Wielu terapeutów stara się zarówno sprostować zniekształcone poznanie, jak i uczyć pacjentów nowych zachowań. Połączenie obu metod nazywa się terapią poznawczo-behawioralną.
Arnold Lazarus jest jednym z terapeutów łączących w terapii techniki poznawcze i behawioralne. Połączenie tych technik nazywa terapią wielopoziomową. Lazarus twierdzi, że zaburzenia u tego samego pacjenta powstają na siedmiu różnych poziomach i dla każdego poziomu zaburzeń przeznaczony jest odpowiedni poziom terapii. Mnemotechnicznie określa się owe poziomy jako BASIC ID, gdzie:
- B- oznacza zachowanie (behavior);
- A- oznacza afekt;
- S- wrażenie (sensation);
- I- wyobraźnię (imagery);
- C- poznanie (cognition);
- I- relacje interpersonalne (interpersonal relations);
- D- leki (drugs)
Zadaniem terapeuty, posługującego się terapią wielopoziomową, jest rozłożenie zaburzenia na poszczególne poziomy i wybór odpowiedniej techniki dla każdego poziomu.
