Diagnoza i terapia dzieci i młodzieży

Diagnoza i terapia dzieci i młodzieży

Specjalistyczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna (SPPP) została wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych pod numerem 18P. Posiadamy uprawnienia do opiniowania o dostosowaniu wymagań edukacyjnych z uwzględnieniem szczególnych warunków egzaminowania dla uczniów mających specyficzne trudności w uczeniu się.

Znajdujemy się w wykazie specjalistycznych niepublicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych rekomendowanych przez Kuratorium Oświaty w Warszawie.

Prowadzimy szeroki zakres diagnostyki psychologicznej, pedagogicznej, logopedycznej oraz fizjoterapeutycznej dzieci i  młodzieży, szczególnie w zakresie: 

Diagnoza i terapia trudności szkolnych

Szacuje się, że w każdej klasie jest czworo do pięciorga dzieci przejawiających znaczne trudności w nauce czytania i pisania. Trudności tych nie da się wytłumaczyć niskim poziomem zdolności ... czytaj więcej

dysleksjaSzacuje się, że w każdej klasie jest czworo do pięciorga dzieci przejawiających znaczne trudności w nauce czytania i pisania. Trudności tych nie da się wytłumaczyć niskim poziomem zdolności umysłowych (inteligencją niższą niż przeciętna, niepełnosprawnością intelektualną), zaburzeniami sensorycznymi (wadą wzroku lub słuchu), zaburzeniami emocjonalnymi, niekorzystnymi dla rozwoju dziecka warunkami socjalnymi, ekonomicznymi i kulturowymi lub nieodpowiednim nauczaniem. Trudności takie określa się mianem specyficznych zaburzeń rozwoju umiejętności szkolnych. Popularna nazwa tych trudności to dysleksja.

Dysleksja jest złożonym, heterogenicznym zaburzeniem o konstytucjonalnym czyli mózgowym podłożu. Jest zaburzeniem rozwojowym co oznacza, że jej objawy, a być może i mechanizmy zmieniają się wraz z wiekiem osoby, która na nią cierpi. Objawy nasilają się natomiast w trakcie nabywania przez dziecko umiejętności czytania i pisania. Dysleksja charakteryzuje się trudnościami w dekodowaniu czyli czytaniu pojedynczych słów (błędy, wolne tempo, słabe rozumienie), a także trudnościami w enkodowaniu czyli pisaniu (niepoprawne, wolne tempo). Często dysleksji towarzyszą także nasilone trudności  z tworzeniem wypowiedzi ustnych i pisemnych.  

W klasyfikacji medycznej DSM-5 z 2013 roku wyróżnia się zaburzenia neurorozwojowe, a wśród nich specyficzne zaburzenia uczenia:

F81.0 – z zaburzeniem czytania

F81.1 – z zaburzeniem ekspresji pisemnej

F81.2 – z zaburzeniami matematycznymi

W klasyfikacji DSM-5 odchodzi się od kryterium rozbieżności opartym o wynik badania inteligencji IQ. Jeśli profil funkcji poznawczych w tym funkcji słuchowo-językowych wyjaśnia trudności w nauce (czytanie, pisanie, liczenie, wypowiadanie się) diagnozujemy specyficzne zaburzenie uczenia, niezależnie od ilorazu inteligencji dziecka i rozbieżności między IQ a wynikami w zakresie umiejętności szkolnych.

Inteligencja ma niewiele wspólnego ze specyficznymi trudnościami w uczeniu, nie może więc stanowić podstawowego kryterium diagnostycznego tych trudności. Iloraz inteligencji jest bardzo słabo skorelowany z tymi trudnościami.

Na podstawie psychogramu (wynik badania psychologicznego testem badającym zdolności intelektualne) nie da się precyzyjnie zaplanować terapii dziecka. A przecież diagnoza nie jest po to, aby nazwać trudności, z którymi uczeń się zmaga. Dobra diagnoza powinna wyjaśnić przyczyny tych trudności i zaplanować oddziaływania terapeutyczne (plan terapii)  tak, aby dziecko mogło wykorzystać w pełni swój intelektualny potencjał.

Deficyty funkcjonalne, w oparciu o które diagnozujemy specyficzne trudności nie tylko mogą, ale powinny być poddane oddziaływaniom terapeutycznym.

Służy temu terapia w  oparciu o szczegółowe zalecenia postdiagnostyczne  na podstawie wyników prób testowych psychometrycznych oraz klinicznych. To są jedyne i fundamentalne podstawy skutecznej terapii.

dysleksja

 

 

 

 

 

 

 

 

W syndromie specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu zwanych dysleksją rozwojową, wyróżnia się takie formy trudności jak:

czytaj mniej

Jak przygotować się do wizyty ?

Każdy Rodzic, którego niepokoją trudności szkolne bądź zachowanie swojej pociechy, może zgłosić się do naszej poradni na badanie diagnostyczne (diagnozę psychopedagogiczną).

Na wizytę Rodzic (opiekun prawny) przyjeżdża razem z dzieckiem.

Prosimy o zabranie ze sobą:

  • zeszytów dziecka,
  • wcześniejszych opinii, jeśli dziecko już było badane,
  • książeczki zdrowia,
  • wszelkiej innej dokumentacji dotyczącej ucznia np. notatki od nauczyciela.

Diagnoza psychopedagogiczna składa się z dwóch spotkań. Każde spotkanie trwa ok. 45 minut do godziny, w zależności od intensywności pracy dziecka. Podczas diagnozy panuje miła i przyjemna atmosfera. Pisemną opinię wydajemy w terminie do trzech tygodni po zakończeniu badania.

Zapisy na spotkania prowadzone są wyłącznie telefonicznie w godzinach 09:00-21:00,      tel.  22 8479542 oraz 22 8479541. Uprzejmie informujemy, że potwierdzamy wcześniejsze zapisy, niepotwierdzona wizyta jest anulowana.

Terapia pedagogiczna trudności szkolnych

Na czym polegają zajęcia korekcyjno – kompensacyjne?

Warunkiem rozpoczęcia pracy terapeutycznej z dzieckiem jest przeprowadzenie diagnozy psychopedagogicznej stwierdzającej jego trudności. Puntem wyjścia do prowadzenia zajęć są zalecenia zawarte w wydanej rodzicowi opinii.

Przed rozpoczęciem zajęć korekcyjno – kompensacyjnych ważna jest rozmowa terapeuty z rodzicem dziecka. Dla terapeuty istotne jest, jak dziecko funkcjonuje z punktu widzenia jego opiekuna: czy jest samodzielne (np. czy samo pakuje plecak do szkoły, czy nie zapomina potrzebnych do szkoły przedmiotów, jak odrabia prace domowe – samo, czy w asyście rodziców, ile czasu mu to zajmuje, czy i jak często odrywa się od odrabiania lekcji, czym się wtedy zajmuje), czym się interesuje, czy ma, a jeśli tak to jakie zajęcia pozalekcyjne,  jak funkcjonuje w szkole itp.

na czym polegaja zajęciaZajęcia z dzieckiem odbywają się indywidualnie, jeden, a niekiedy dwa razy w tygodniu, w zależności od potrzeb. Ważne jest, aby terapia była prowadzona regularnie (jeśli zajęcia odbywają się z przerwami, zamierzony efekt  jest zdecydowanie trudniejszy do osiągnięcia). W czasie zajęć terapeuta proponuje uczestnikowi ćwiczenia i zadania dostosowane do jego indywidualnych możliwości i potrzeb. Są to odpowiednio dobrane gry i zabawy, wykorzystuje się też materiał konkretny, typowo szkolny. Ważne jest, aby materiał  był dla dziecka atrakcyjny, aby z zainteresowaniem przystępowało do jego wykonania. Celem zajęć jest poprawa nie tylko szkolnego funkcjonowania dziecka, ale również, a może przede wszystkim jego funkcjonowania emocjonalnego.

Istotnym elementem terapii jest ścisła współpraca rodziców z prowadzącym zajęcia. Terapeuta jest nie tylko opiekunem dziecka, ale także jego rodziców. Niezwykle cenne są informacje od rodziców, co istotnego dzieje się w życiu dziecka zarówno szkolnym, jak i pozaszkolnym. Bardzo ważne jest wykonywanie zaleceń terapeuty w domu. Ważna jest praca własna. W trakcie realizacji zajęć terapeuta informuje na bieżąco rodzica o postępach dziecka, spostrzeżeniach z przebiegu zajęć. 

Opracowała Lidia Utrat-Milecka

Neuroflow Aktywny Trening Słuchowy

Neuroflow Aktywny Trening Słuchowy

   Neuroflow ® AKTYWNY TRENING SŁUCHOWY  - to pierwszy w Polsce interaktywny trening wyższych funkcji słuchowych dla dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, oraz dzieci z grupy ... czytaj więcej

 

 Neuroflow ® AKTYWNY TRENING SŁUCHOWY  - to pierwszy w Polsce interaktywny trening wyższych funkcji słuchowych dla dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, oraz dzieci z grupy ryzyka tych zaburzeń.

Neuroflow jest terapią usprawniającą procesy komunikowania i uczenia się dziecka. Jest jedną z nielicznych terapii zaburzeń przetwarzania słuchowego, opartą na najnowszych osiągnięciach naukowych z tej dziedziny.

Terapia dostosowana jest do wymagań i wieku dziecka (od wieku przedszkolnego do młodzieży). Sesje odbywają się online w domu dziecka pod nadzorem rodziców albo w poradni z terapeutą.

Stopień trudności zadań dostosowywany jest do możliwości dziecka i zmienia się w sposób adaptacyjny, tak aby zadanie nie było zbyt łatwe, ani zbyt trudne.

Dla kogo jest przeznaczony?

Rodzice i nauczyciele obserwują dzieci, które w ich ocenie zachowują się tak, jakby miały problemy ze słyszeniem. Podstawowe badania często nie wykrywają żadnych zaburzeń, a mimo to dzieci mają trudności z koncentracją uwagi słuchowej i rozumieniem tego co się do nich mówi, szczególnie w hałasie.


Czy dzieci te nie uważają na lekcjach, nie chcą słuchać i rozumieć tego, co przekazują im nauczyciele? Czy też u części z nich występują rzeczywiste trudności ze słyszeniem i komunikowaniem się?

 

Jeżeli Twoje dziecko ma trudności:

  • w skupieniu uwagi
  • w nauce, pisaniu i czytaniu, w nauce języków obcych
  • z rozumieniem mowy, gdy w otoczeniu jest szum, gwar lub hałas
  • z rozumieniem dłuższych lub złożonych poleceń ustnych
  • prosi często o powtórzenie pytania lub wypowiedzi
  • często sprawia wrażenie nieobecnego
  • chorowało na przewlekłe wysiękowe zapalenia ucha środkowego lub na ostre zapalenia ucha, miało przerośnięty migdałek gardłowy


Wówczas należy sprawdzić, czy przyczyną trudności dziecka nie są zaburzenia przetwarzania słuchowego APD. U wielu dzieci z dysleksją, trudnościami w uczeniu się, SLI, ADHD, autyzmem to właśnie zaburzenia przetwarzania bodźców słuchowych są przyczyną ich trudności w uczeniu się na drodze słuchowej.

 

Dobry słuch jest podstawą efektywnego komunikowania się i uczenia.

Nawet przy prawidłowej czułości słuchu zaburzenia uwagi słuchowej, problemy ze słyszeniem w hałasie, problemy z różnicowaniem dźwięków mowy oraz słaba pamięć słuchowa mogą powodować trudności w uczeniu się i wpływac negatywnie na rozwój dziecka.

 

Aktywny Trening Słuchowy metodą Neuroflow® usprawnia:

  • różnicowanie dźwięków mowy, naukę czytania i pisania, naukę języków obcych
  • utrzymanie uwagi na głosie nauczyciela szczególnie w szumie i hałasie
  • podzielność uwagi, gdy jednocześnie mówi kilka osób, lub gdy należy słuchać nauczyciela
    i jednocześnie robić notatki
  • wydłuża pamięci słuchową
  • rozwija mowę, prawidłową artykulację i melodię języka (prozodię)

W efekcie skutkuje poprawą wyników w nauce, szczególnie w zakresie umiejętności czytania, pisania ze słuchu i uczenia się drogą słuchową.

 Bardzo często po zakończeniu terapii Neuroflow obserwowane są u dziecka inne korzystne zmiany takie jak:

  • poprawa pewności siebie
  • wzrost samooceny
  • obniżenie poziomu stresu przy wykonywaniu trudnych zadań
  • poprawa komunikacji z rówieśnikami, polepszenie relacji społecznych

 

Zapraszamy na diagnozę do naszego Centrum.

 

 930468358

Na stronie wykorzystano materiały autorstwa APD-Medical Sp. z o.o.  www.apd-medical.pl

czytaj mniej

Trening słuchowy Johansena (IAS)

Drogi Rodzicu,  jeśli zauważyłeś, że twoje dziecko: czasami nie słyszy tego co do niego mówisz nie rozumie mowy, gdy w otoczeniu jest hałas jest rozproszone i nie może skupić uwagi na ... czytaj więcej

Drogi Rodzicu,  jeśli zauważyłeś, że twoje dziecko:

  • czasami nie słyszy tego co do niego mówisz
  • nie rozumie mowy, gdy w otoczeniu jest hałas
  • jest rozproszone i nie może skupić uwagi na bodźcach słuchowych
  • robi się rozdrażnione lub jest przestraszone, gdy dźwięki otoczenia są zbyt głośne
  • jego mowa rozwija się wolniej niż u rówieśników
  • ma problemy z nauką lub z zachowaniem w szkole/przedszkolu

powodem mogą być zaburzenia centralnego przetwarzania słuchowego.

Dr K. Johansen jest twórcą metody Indywidualnej Stymulacji Słuchu. Metoda ta jest programem terapii dźwiękowej, w ramach której słucha się specjalnie dobranej muzyki, stymulującej obszary CUN odpowiedzialne za mowę. Po szczegółowej diagnozie dziecko otrzymuje płytę do domu i słucha jej codziennie 10 minut przez słuchawki.  Postępy terapii kontrolowane są co 4 do 8 tygodni (zależnie od wieku),  za każdym razem dziecko otrzymuje nową, specjalnie dla niego przygotowaną płytę CD z programem terapeutycznym.  Program stymulacji trwa od 6 do 12 miesięcy.

czytaj mniej
Diagnoza i terapia zaburzeń procesów integracji sensorycznej

Diagnoza i terapia zaburzeń procesów integracji sensorycznej

Definicja integracji sensorycznej       Integracja sensoryczna jest zdolnością dziecka do odczuwania, rozumienia i organizowania informacji dostarczanych przez zmysły z otoczenia oraz własnego ... czytaj więcej

Definicja integracji sensorycznej

terapia SI

 

 

 

Integracja sensoryczna jest zdolnością dziecka do odczuwania, rozumienia i organizowania informacji dostarczanych przez zmysły z otoczenia oraz własnego organizmu. Dzięki integra

cji sensorycznej mózg dokonuje rozpoznania, segregacji i interpretacji informacji dostarczanych przez wszystkie zmysły. Integruje informacje z wcześniejszymi doświadczeniami i odpowiada odpowiednim zachowaniem, które nazywamy reakcją adaptacyjną. Właściwa integracja sensoryczna stanowi podstawę do uczenia się, samoobsługi, zachowania, rozwoju emocjonalnego i prawidłowego rozwoju ruchowego.

Aby zrozumieć istotę integracji sensorycznej, należy uświadomić sobie, że w każdej chwili do ośrodkowego układu nerwowego człowieka dociera mnóstwo bodźców zmysłowych pochodzących zarówno z zewnętrznych, jak i z wewnętrznych układów zmysłowych jednocześnie. Zewnętrzne (środowiskowe) systemy zmysłowe odbierają informacje z zewnątrz, czyli spoza naszego ciała. Są to następujące zmysły: zapachu, smaku, wzroku, słuchu i dotyku. Wewnątrz naszego ciała zlokalizowane są tzw. zmysły wewnętrzne, które, jak sama ich nazwa wskazuje, odbierają informacje  płynące z wnęt

rza ciała. Aby  mogło dojść do reakcji adaptacyjnych, czyli takich celowych działań, dzięki którym możemy panować nad własnym ciałem, otoczeniem i uczyć się nowych rzeczy, w ośrodkowym układzie nerwowym musi zajść przetwarzanie bodźców zmysłowych. Jest to skomplikowany i wielowymiarowy proces, na który składa się wiele jednocześnie przebiegających procesów. Są to: odbieranie, wykrywanie, integracja, modulacja, dyskryminacja (różnicowanie), reakcje posturalne i praksja. Miliardy danych docierających do ośrodkowego układu nerwowego są w wyniku tych skomplikowanych procesów integrowane, czyli łączone w jedną całość. Wszystko to dzieje się w ułamkach sekund. Jeśli procesy te przebiegają prawidłowo, również reakcje adaptacyjne są właściwe. Dzięki odpowiedniemu opracowaniu informacji docierających z naszych zmysłów do ośrodkowego układu nerwowego możemy prawidłowo i właściwie reagować na wyzwania płynące z otoczenia. (Kranowitz , C. S., str 73).

 

Przyczyny zaburzeń integracji sensorycznej

Jeśli Twoje dziecko:

  • - ma trudności z koncentracją,
  • - jest nadwrażliwe na dźwięki,
  • - ma trudności w rozumieniu poleceń,
  • - ma trudności w pisaniu, rysowaniu, wycinaniu,
  • - cierpi na chorobę lokomocyjną,
  • - nie lubi się ubierać, preferuje tylko niektóre ubrania,
  • - unika chodzenia na boso lub chodzi na palcach,
  • - nie lubi przytulania lub ciągle się ociera, drapie, uderza o przedmioty,
  • - wciąż się potyka i jest niezgrabne ruchowo,
  • - zbyt lekko lub zbyt mocno ściska przedmioty,
  • - ciągle narzeka na metki,
  • - preferuje tylko pewne typy jedzenia,
  • - uderza głowa, huśta się i kiwa,
  • - ma słabą równowagę, trudno mu nauczyć się jeździć na rowerze,
  • - słabo lub nadmiernie reaguje na ból,
  • - negatywnie reaguje na mycie włosów, obcinanie paznokci, mycie twarzy, czesanie włosów,
  • - jest nadwrażliwe na światło, jaskrawe kolory.

może to oznaczać dysfunkcje w rozwoju procesów integracji sensorycznej

Terapia

terapia SI

 

Aby terapia mogła przynosić rezultaty, ważne jest, aby zajęcia odbywały się systematycznie, aby rodzice stosowali się do zaleceń terapeuty i ćwiczyli z dzieckiem w domu, włączając się w terapię, analizując otrzymaną diagnozę i zjawisko zaburzeń procesów integracji sensorycznej. Dziecko wzmacniane w domu, w szkole i w czasie zajęć jest zmotywowane do ćwiczeń, łatwiej i szybciej odnosi sukcesy.

W terapii należy stworzyć dziecku bezpieczne warunki oraz ustalić główny problem na danym poziomie. Budujemy bazę i stopniowo ćwiczenia ulegają gradacji trudności, cały czas z nastawieniem na sukces dziecka. Dlatego ważna jest kolejność dobieranych ćwiczeń. Stopniowo rozszerzamy i budujemy aktywności na bazie wcześniejszych umiejętności. Zabawy dobieramy w oparciu o tematykę życia codziennego, ponieważ to codzienne funkcjonowanie sprawia dziecku najwięcej trudności. Na początku niezbędna jest większa pomoc terapeuty, często oprócz opisu, demonstracja ćwiczeń. Stopniowo pozwalamy dziecku na inicjację zabawy na danym sprzęcie. Dzieci są bardzo kreatywne, często same mają ciekawe pomysły. Jeśli to konieczne modyfikujemy plan zajęć, tak aby na końcu dziecko miało poc

 

zucie sukcesu, było zmotywowane do kolejnych zajęć i ćwiczeń w domu.

Ważne jest, aby zajęcia były kreatywn

e, przeplatane z naśladownictwem, zadawaniem pytań, zagadek, prowokowało dziecka do myślenia. Można zadawać pytania odnośnie wykonania danego ćwiczenia, np, pomyśl jak to zrobić, żeby ta zabawka znalazła się
w danym miejscu, żebyś przemieścił się na tej deskorolce z wykorzystaniem liny, itp.

Musimy pamiętać, że każdy ma prawo popełniać błędy, na ich podstawie dziecko może wyciągać wnioski, co poszło źle, np., dlaczego nie udało się trafić tym woreczkiem do koszyka.

 terapia SI

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dobierając ćwiczenia i planując zajęcia należy pamiętać o wielozmysłowości, ale jednocześnie zachować ostrożność, aby nie przestymulować, nie przeforsować danego ćwiczenia.

 Opracowała Marta Kisielewicz

czytaj mniej

Diagnoza dojrzałości szkolnej

Dojrzałość szkolna to termin opisujący taki poziom rozwoju umiejętności i predyspozycji dziecka, który umożliwi mu dobre funkcjonowanie w warunkach nauki szkolnej. Dziecko, które osiągnęło ... czytaj więcej

dojrzałość szkolnaDojrzałość szkolna to termin opisujący taki poziom rozwoju umiejętności i predyspozycji dziecka, który umożliwi mu dobre funkcjonowanie w warunkach nauki szkolnej.

Dziecko, które osiągnęło dojrzałość szkolną w istotnych sferach jest gotowe do podejmowania wysiłku nauki i może doświadczać satysfakcji ze swoich osiągnięć. Dojrzałość szkolna z dużym prawdopodobieństwem pozwala uniknąć frustracji i stresu związanych z koniecznością wkładania nadmiernego wysiłku w pracę przy mizernych efektach.

Jest to istotne, ponieważ doświadczenia zdobywane na początku nauki szkolnej wpływają na stosunek dziecka do nauki oraz poczucie własnej wartości w dalszy toku edukacji.

Osiąganie dojrzałości szkolnej to proces i można go kształtować wspomagając dziecko w rozwoju. Bardzo ważne i potrzebne jest przeprowadzenie diagnozy rozwoju dziecka młodszego lub diagnozy gotowości szkolnej dziecka pięcio lub sześcioletniego w sytuacji jakichkolwiek wątpliwości lub zauważonych trudności dziecka. Diagnoza stanowi podstawę zaplanowania i przeprowadzenia działań wspierających, które umożliwią spokojny start szkolny.

Diagnoza gotowości szkolnej obejmuje badanie poziomu rozwoju dziecka w kilku sferach:

1.      dojrzałość motoryczna

Poprzez dojrzałość motoryczną będziemy rozumieć zdolność dziecka do większych wysiłków przy równoczesnej prawidłowej koordynacji wzrokowo – ruchowej, ukształtowanej tzw. melodii kinetycznej, odpowiedniej do wieku sprawności dużej i małej motoryki, prawidłowej integracji bodźców sensorycznych. Sprawne ruchowo dziecko panuje nad swoją aktywnością ruchową, umie skupić się przez dłuższy czas, i wykonać czynności, które warunkują opanowanie umiejętności szkolnych.

2.      dojrzałość emocjonalno – społeczna

Dojrzałość emocjonalno – społeczną dziecko osiąga , gdy obserwujemy jak samodzielnie i chętnie nawiązuje kontakty z rówieśnikami, jest stabilne emocjonalnie, rozumie i stara się przestrzegać zasad i reguł panujących w grupie, jego zdolność do utrzymania uwagi na wykonywanym zadaniu jest lepsza i umożliwia zakończenie rozpoczętego zadania mimo występujących dystraktorów, potrafi wybrać zachowania ukierunkowane na cel. Ponadto dziecko rozpoczynające naukę w szkole musi umieć obdarzać uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć to, co mówią i czego oczekują, a także czytelnie przedstawiać swoje pragnienia i oczekiwania. Niezwykle ważna jest również umiejętność współpracy w grupie.

3.      dojrzałość umysłowa

Dziecko dojrzałe umysłowo charakteryzuje ciekawość świata, motywacja do poznawania i zdobywania nowej wiedzy, potrafiące w sposób zwięzły i logiczny wypowiadać się, posiada podstawową wiedzę o sobie i otaczającej rzeczywistości, jest świadome cykliczności zjawisk przyrodniczych i następstwa czasowego, wykazuje prawidłowy poziom rozwoju funkcji poznawczych: pamięci, mowy, percepcji, uwagi. Dziecko rozpoczynające naukę w szkole ma też umieć przewidywać skutki manipulowania przedmiotami, ustalać związki przyczynowe i próbować przewidywać skutki wykonywanych czynności.

4.      rozwój percepcji słuchowej i mowy

Badanie percepcji słuchowej obejmuje słuch fonematyczny, świadomość fonologiczną, umiejętność analizy i syntezy słuchowej oraz pamięć i uwagę słuchową. Dziecko powinno mówić poprawnie pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnym i składniowym. Ważne jest również, aby potrafiło uważnie słuchać, pytać o niezrozumiałe fakty i formułować dłuższe logiczne wypowiedzi o ważnych dla niego sprawach.

5.      rozwój myślenia operacyjnego na poziomie konkretnym niezbędnego do nauki matematyki

Dziecko musi rozumieć sens kodowania i dekodowania informacji przy pomocy umownych symboli, przeliczać przedmioty, dodawać i odejmować na konkretnych przedmiotach, posługiwać się liczebnikami porządkowymi.

6.      rozwój percepcji wzrokowej i orientacji przestrzennej

Dzieci rozpoczynające naukę w szkole muszą umieć organizować pole spostrzeżeniowe aby rozpoznać i zapamiętać to, co jest przedstawione na obrazkach. Wiąże się z tym umiejętność orientacji na kartce papieru. Ważna jest także sprawność rąk i współpraca oka i ręki potrzebna w początkowej nauce pisania. Proces dojrzewania do nauki w szkole obejmuje doskonalenie analizy i syntezy wzrokowej oraz pamięci i uwagi wzrokowej.

            dojrzałość szkolna

 

 

 

 

 

 

 

Prawidłowe wyniki uzyskane zakresie wymienionych sfer rozwoju decydują o gotowości dziecka do podjęcia nauki czytania i pisania, matematyki, funkcjonowania w grupie szkolnej i czerpania radości i satysfakcji z osiągania sukcesów szkolnych.

 

Opracowała Katarzyna Dróżdż

czytaj mniej
Konsultacja i zajęcia fizjoterapeutyczne

Konsultacja i zajęcia fizjoterapeutyczne

Zapraszamy na konsultacje i zajęcia fizjoterapeutyczne. Prowadzimy diagnozę oraz terapię wad postawy. Poprzez dokładną diagnozę staramy się odszukać główną przyczynę wpływającą na zaburzenie ... czytaj więcej

terapia SIZapraszamy na konsultacje i zajęcia fizjoterapeutyczne. Prowadzimy diagnozę oraz terapię wad postawy. Poprzez dokładną diagnozę staramy się odszukać główną przyczynę wpływającą na zaburzenie narządu ruchu. Prowadzimy terapię korekcyjno - kompensacyjną wad postawy (płaskostopie, skolioza, koślawość stawowa, szpotawość stawowa, plecy okrągłe, plecy płaskie, osłabione napięcie mięśniowe, wzmożone napięcie mięśniowe).

Jeżeli dostrzegasz że twoje dziecko zaczyna się  „garbić”, krzywo siedzi na krześle lub ma problemy z koordynacją to zapraszamy na wizytę.

Do diagnoz i terapii zapraszamy dzieci w wieku szkolnym. Każde zajęcia dostosowane są do wieku oraz możliwości dziecka.

 

 

Zajęcia prowadzą Paweł Gidziński oraz Marcin Nestorowicz

czytaj mniej

Terapia Ręki (zajęcia indywidualne i grupowe)

Zapraszamy uczniów z problemami dysgraficznymi na zajęcia indywidualne lub grupowe z zakresu Terapii Ręki. W zajęciach mogą uczestniczyć uczniowie ze zdiagnozowaną dysgrafią oraz ... czytaj więcej

terapia rękiZapraszamy uczniów z problemami dysgraficznymi na zajęcia indywidualne lub grupowe z zakresu Terapii Ręki. W zajęciach mogą uczestniczyć uczniowie ze zdiagnozowaną dysgrafią oraz z grupy ryzyka dysgrafii.

 

 

 

 

W programie:

  • Ćwiczenia ogólnej sprawności ruchowej wzmacniające mięśnie posturalne i obręcz barkową odpowiedzialne za prawidłowa postawę w czasie pisania.
  • Ćwiczenia manualne przygotowujące do pisania.
  • Ćwiczenia grafomotoryczne.
  • Analiza pisma i planowanie indywidualnej terapii.
  • Ćwiczenia w pisaniu.
czytaj mniej
Terapia małych dzieci

Terapia małych dzieci

Już we wczesnym okresie życia dziecko ćwiczy sprawności i zdobywa umiejętności będące podstawą późniejszych sukcesów szkolnych i harmonijnego funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. Małe ... czytaj więcej

małe dzieciJuż we wczesnym okresie życia dziecko ćwiczy sprawności i zdobywa umiejętności będące podstawą późniejszych sukcesów szkolnych i harmonijnego funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. Małe dziecko rozwija się w obszarach, które są ze sobą ściśle powiązane, dlatego w czasie terapii trzeba uwzględnić oddziaływania zarówno w sferze ruchowej (duża i mała motoryka), kształtowania się operacji umysłowych, integracji doznań zmysłowych,  rozwoju percepcji zwłaszcza wzrokowej i słuchowej oraz co bardzo ważne w delikatnej materii emocji.

     Zajęcia prowadzone są w atrakcyjnej formie i przy wykorzystaniu metod pozwalających utrzymać uwagę i motywację do ćwiczeń. Wykorzystywane są  w zależności od potrzeb elementy metod: Weroniki Sherborne, Dobrego Startu, Integracji Sensorycznej, Dziecięcej Matematyki, arteterapii, ćwiczeń sprawnościowych. Koniecznością jest oddziaływanie na różne aspekty rozwoju dzieci i wykorzystanie ich naturalnej w tym wieku energii i radości życia. Zabawy terapeutyczne odbywają się w przeważającej części na dywanie, w ruchu, z wykorzystaniem atrakcyjnych sprzętów i przedmiotów, rzadko w typowo „stolikowej” aktywności.

     Na zajęcia zaproszone są szczególnie dzieci u których stwierdzono utrudniony lub opóźniony rozwój psychoruchowy, nieharmonijne tempo rozwoju w zakresie operacji myślowych, trudności w zakresie spostrzegania wzrokowego, słuchowego,  przetwarzania bodźców zmysłowych, opóźnienia rozwoju mowy.

     Terapia może być również wskazana w przypadku dzieci budzących niepokój opiekunów (rodziców, nauczycieli w przedszkolu) swoją wyjątkową ruchliwością i niepokojem, trudnościami w utrzymaniu uwagi, kłopotami w zakresie koordynacji i płynności ruchu, sposobem funkcjonowania emocjonalnego lub funkcjonowania w grupie,  albo jakimkolwiek innym nietypowym lub dziwnym zachowaniem.

     Bardzo istotne jest podkreślenie, że terapia dzieci młodszych pozwala na wspomożenie lub wyrównanie rozwoju umiejętności i sprawności na wczesnym etapie pojawiania się ewentualnych zaburzeń, co pozwala uniknąć skutków nawarstwiania się trudności i pojawiania się wtórnych problemów emocjonalnych np. związanych z trudnościami szkolnymi.

małe dzieci

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ważne jest, żeby pomóc dziecku wyrównać braki jak najwcześniej, zanim nawarstwią się różne problemy.

Opracowała Katarzyna Dróżdż

czytaj mniej

Akademia Rozwoju Przedszkolaka (zajęcia grupowe)

Zapraszamy dzieci z najstarszych grup przedszkolnych na zajęcia przygotowujące do szkoły. Zajęcia w Akademii Rozwoju Przedszkolaka będą miały charakter edukacyjno - rozwojowy i będą realizowały     ... czytaj więcej

Zapraszamy dzieci z najstarszych grup przedszkolnych na zajęcia przygotowujące do szkoły.

Zajęcia w Akademii Rozwoju Przedszkolaka będą miały charakter edukacyjno - rozwojowy i będą realizowały     zadania z obszarów najbardziej wrażliwych na osiąganie sukcesu dziecka w szkole.

 W programie:

  • Ćwiczenia słuchowe rozwijające świadomość fonologiczną, pamięć fonologiczną –niezbędne w czasie nauki czytania i pisania
  •  Ćwiczenia rozwijające funkcje wzrokowe/spostrzeganie/pamięć wzrokową
  •  Ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania / grafomotoryka
  • Ćwiczenia przygotowujące do nauki czytania
  • Zajęcia ruchowe z elementami terapii SI, ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne
  • Zabawy rozwijające kompetencje językowe
  • Zabawy rozwijające kompetencje społeczne
czytaj mniej

Wieloprofilowe usprawnianie

Trudności wychowawcze

Trudności wychowawcze

Trudności wychowawcze przypisuje się uczniowi, który: Nie potrafi, albo nie jest w stanie nawiązać poprawnych stosunków społecznych z rówieśnikami lub dorosłymi na skutek czego popada z ... czytaj więcej

Trudności wychowawcze przypisuje się uczniowi, który:

  1. Nie potrafi, albo nie jest w stanie nawiązać poprawnych stosunków społecznych z rówieśnikami lub dorosłymi na skutek czego popada z nimi w konflikty (są to trudności w sensie społecznym)
  2. Nie wie czego chce i wysuwa do innych ludzi różne pretensje – ukryte lub otwarte. Jest to uczeń uwikłany w konflikty wewnętrzne, które wywierają wyraźne piętno na jego zachowaniu (są to trudności w sensie psychologicznym)
  3. Sprawia nauczycielom wiele kłopotów w pracy dydaktyczno – wychowawczej i nie poddaje się zwykłym oddziaływaniom pedagogicznym (są to trudności w sensie wychowawczym)
  4. Nie osiąga zadowalających postępów w nauce (są to trudności w sensie dydaktycznym)

Objawy trudności wychowawczych to m.in.:

  • przeszkadzanie nauczycielowi i innym uczniom podczas lekcji przejawiające się zbytnią ruchliwością i brakiem opanowania,
  • wyzywające, zuchwałe, aroganckie zachowanie,
  • agresja - lekceważący stosunek do nauki i szkoły w ogóle, brak obowiązkowości,
  • nieprzestrzeganie zasad współżycia społecznego, palenie papierosów, picie alkoholu, wagary, kłamstwa, ucieczki z domu, naruszenie cudzej własności na ogół są to uczniowie drugoroczni, szczególnie z klas starszych (VI szkół podstawowych oraz II i III gimnazjum),

ale także:

  • zachowania bierne, wyraźnie osłabiona aktywność społeczna i poznawcza,
  • unikanie nawiązywania kontaktów z innymi,
  • ogólne niezadowolenie, co znajduje odbicie w smutnym wyrazie twarzy,
  • brak wiary w siebie, w swoje możliwości, lęk, apatia, nieśmiałość, nieufność,
  • skłonności marzycielskie na ogół są to dzieci fizycznie słabo rozwinięte, niskiego wzrostu, niezdarne, niezręczne.

Opracowała Lidia Utrat-Milecka

czytaj mniej

Terapia zaburzeń emocjonalnych (w tym nieśmiałości, lęków i fobii np. fobii szkolnej)

Terapia zaburzeń zachowania (w tym szczególnie depresji)

Psychoterapia dla dzieci (nieśmiałych, lękowych, z niską samooceną)

Psychoterapia dla dzieci (nieśmiałych, lękowych, z niską samooceną)

Diagnoza i terapia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD)

ADHD czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Zespół ten manifestuje złożoność i różnorodność symptomów, często ujawnia nawrotowy, falowy przebieg, ... czytaj więcej

ADHD czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Zespół ten manifestuje złożoność i różnorodność symptomów, często ujawnia nawrotowy, falowy przebieg, współwystępują z nim inne zaburzenia.

Kryteria zespołu nadpobudliwości psychoruchowej bez względu na to jaką klasyfikację się przyjmie wskazują że jest on syndromem behawioralnym, na który składają się: nieuwaga, impulsywność i nadruchliwość.

Współczesne badania metodą rezonansu magnetycznego pozwoliły zlokalizować anomalie występujące powszechnie u pacjentów z ADHD. Są to: odchylenia w rozmiarach jąder podstawy mózgu, spoidła wielkiego, kory przedczołowej i móżdżku. Dalsze badania określające intensywność procesów biochemicznych w tychże strukturach wykonywane pozytronową tomografią emisyjną (PET) wskazują, że na te odchylenia objętościowe nakładają się wyraźne zmiany w poziomie metabolizmu i produkcji neuroprzekaźników. W zmienionych obszarach występuje znacznie podwyższona gęstość receptorów dopaminowych, co wskazuje na zaburzoną funkcję szlaku dopaminergicznego. Aktualnie wskazując na złożoność etiologii ADHD podkreśla się, iż jest to zaburzenie neurorozwojowe tzn. takie, które powoduje rozwój i dojrzewanie mózgu według określonego, patologicznego, ale i konstytucjonalnie uwarunkowanego wzorca.

  • Kora przedczołowa bierze udział w regulacji zachowania, odpowiedzialna jest za odporność na zakłócenia, za rozwój samoświadomości i poczucie czasu, móżdżek bierze udział w regulacji motywacyjnej.
  • Funkcje płatów czołowych, szczególnie części przedczołowej są ściśle związane z impulsywnym, agresywnym zachowaniem, mogą powodować wyeliminowanie możliwości oceny skutków swoich poczynań, braku samokrytyki, nieadekwatności emocjonalnej, impulsywności.
  • Płaty czołowe pełnią jeszcze inne ważne funkcje. Pierwsza to planowanie i strukturalizacja wszelkich działań, druga to hamowanie impulsów. Zaburzenia neurotransmiterów, szczególnie systemu dopaminergicznego uniemożliwiają prawidłową koordynację systemów emocjonalnych, burzą zdolność umysłu do koncentrowania się na wybranym bodźcu, dezorganizują stan gotowości do odbioru i przetwarzania danej informacji.
  • Nieprawidłowości strukturalne i czynnościowe mózgu oraz rozpoznawana asymetria morfologiczna u osób z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej determinują ich zachowanie. Znacząco wpływają na rozwój osobowości, funkcjonowanie społeczne, dezorganizują życie rodzinne.
  • Osoby z ADHD funkcjonują znacznie poniżej swoich możliwości intelektualnych. Wyznacznikiem dysfunkcji korowych jest uszkodzenie procesów pamięci operacyjnej i procesów adekwatnego włączania nowych informacji do bieżących sytuacji i w konsekwencji brak samokontroli.
  • Osoby z nadpobudliwością psychoruchową zachowują się więc impulsywnie, automatycznie – korzystają ze starych, dobrze utrwalonych stereotypów, wielokrotnie powtarzają to samo zachowanie.
  • Brak hamowania nie daje im możliwości na modyfikację reakcji, mają trudności w przewidywaniu konsekwencji swoich zachowań, nie potrafią zaplanować i wykonać planu działania, mają trudności z odroczeniem gratyfikacji. 
  • Zarówno diagnoza jak i terapia powinna mieć charakter interdyscyplinarny. U uczniów  z  ADHD ze względu na zaburzenia neurodynamiki bardzo słabo rozwijają się funkcje wykonawcze i poznawcze, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania w szkole, dlatego oprócz terapii behawioralnej, pracy  z rodzicami nad usprawnieniem systemu wychowawczego niezbędne są szczegółowe badania psychologiczno-pedagogiczne ( profil funkcji), dzięki którym można precyzyjnie zaplanować terapię korekcyjno-kompensacyjną i wesprzeć edukację dziecka tak, aby mogło w pełni wykorzystać swój potencjał intelektualny.

 Opracowała Irena Sosin

czytaj mniej

Diagnoza i terapia logopedyczna zaburzeń rozwoju mowy i języka

Angielski dla dzieci z trudnościami w uczeniu się (także z dysleksją)

    To zajęcia przeznaczone dla uczniów szkoły podstawowej, gimnazjum i szkoły średniej, którzy mają problemy z nauką agielskiego. Ćwiczymy tu umiejętności czytania, słuchania, ... czytaj więcej

    To zajęcia przeznaczone dla uczniów szkoły podstawowej, gimnazjum i szkoły średniej, którzy mają problemy z nauką agielskiego. Ćwiczymy tu umiejętności czytania, słuchania, pisania i mówienia po angielsku. Pomagamy wypracować sposoby nauki tego języka, dostosowane do potrzeb indywidualnych uczniów. Omawiamy i opracowujemy najlepsze i najskuteczniejsze strategie egzaminacyjne. Uczymy jak planować czas pracy.

Zajęcia odbywają się w grupach 2-4 osobowych.

czytaj mniej
Kurs szybkiego czytania i efektywnej nauki

Kurs szybkiego czytania i efektywnej nauki

Grupy socjoterapeutyczne. Trening Umiejętności Społecznych dla Dzieci.

Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w wieku 10-12 lat doświadczających trudności w relacjach społecznych. Problemy te  polegają na: - wycofaniu z relacji rówieśniczych - trudnościach w ... czytaj więcej

Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w wieku 10-12 lat doświadczających trudności w relacjach społecznych. Problemy te  polegają na:
- wycofaniu z relacji rówieśniczych
- trudnościach w nawiązaniu kontaktu z innymi
- utracie  kontroli nad emocjami (złością)
- niskim poczucie wartości
- lęku przed oceną
 Cel:
Trening ma celu poprawę funkcjonowania społecznego dzieci, w tym: naukę konstruktywnego rozwiązywania problemów, asertywnego wyrażania siebie, lepszego radzenia sobie ze stresem oraz zdobycie pozytywnych doświadczeń bycia  w grupie.
Uczestnicy będą mogli, w bezpiecznej i przyjaznej atmosferze brać aktywny udział w ćwiczeniach nastawionych na różne formy wyrażania i doświadczania siebie jako członka grupy oraz na współpracę zespołową.
 W programie:
- integracja w grupie, budowanie bezpieczeństwa, ustalanie norm grupowych
- wzmacnianie poczucia własnej wartości uczestników
- doskonalenie umiejętności aktywnego słuchania i komunikowania się z innymi
- nabywanie umiejętności asertywnego wyrażania potrzeb
- skuteczne radzenie sobie ze stresem, trening relaksacyjny
- rozpoznawanie i wyrażanie emocji
 Organizacja:
Liczebność grupy przewidziana jest na 8-10 osób.
Zapisy oraz więcej informacji oraz zapisy tel. 0-22 847-95-42, tel./fax 0-22 847-95-41

 

czytaj mniej

Kontakt

tel. 22 847 95 42
tel./fax 22 847 95 41

Warszawa
ul. Woronicza 15 lok. 100 (przy stacji metra Wierzbno)
adres email:

cwro@cwro.edu.pl

przewiń do góry